Kadıköy Şifa Hastanesi uzmanlarından Psikolog - Psikoterapist Fatma Tosun, çalışan annelerin suçluluk duyguları ile nasıl başa çıkabileceklerini ve yaşamlarını nasıl düzenleyebileceklerini anlatıyor.

Annelerin en sık dile getirdiği "anne işe gitme" diyerek çocuğun ağlaması, anneden ayrılmamak için çabalaması veya yuvanın önünde arabadan inmemek, okulun kapısında anneden ayrılmamak için diretilen dakikalardır. Annelerin bu durumda ne yapacakları konusunda kafaları karışır ve kendilerini çaresiz hissederler.

Sabahları 'ayrılık saatlerinde' yaşanan sorunlar anneleri kaygılandırır. "Acaba yanlış mı karar verdim?", "Çalışmasam daha mı iyi olurdu?", "İşi bıraksam mı?", "Ben iyi bir anne miyim?" vb. gibi soruları defalarca kendilerine sorarlar. İçsel bir çatışma yaşarken de sorunların üstesinden gelmeye çalışırlar. Aslında " Ben yeteri kadar iyi bir anne miyim?", "Çocuğumun ihtiyaçlarını gerektiği kadar karşılayabiliyor muyum?" ve çeşitli nedenlerle ilgili yaşanan 'suçluluk duyguları' sadece çalışan kadınların sıkıntısı değil, birçok annenin yaşadığı ve ifade ettiği genel bir sıkıntıdır.

Peki çalışan anne bu sorunları nasıl aşabilir?

- Çalışan anne çocukla ilgili ortaya çıkan sorunların hemen hepsini 'çalışan anne' olduğuna, yeterli ilgiyi ve sevgiyi çocuğuna gösteremediğine bağlar. Öncelikle anne her sorunda faturayı kendisine çıkarmaktan vazgeçmelidir.

- Ayrıca çalışan anne olmaya karar vermesinin sorumluluğunu alarak, bu kararının arkasında durmalı ve çalışan bir anne olarak hayatını nasıl planlayacağını düşünmelidir.

- Çalışan kadının en büyük sorunu evdeki ve işyerindeki sorumlulukların getirdiği yüklerden dolayı zamanla oluşan yorgunluk ve bıkkınlıktır. Bu nedenle çocukla ve evle ilgili sorumlulukları eşiyle paylaşmalıdır. Eşinden mutlaka destek istemelidir. Hatta bu destek grubu olabildiğince genişletilmelidir. Acil durumlarda yardım istenebilecek ekstra destek grubu oluşturulmalıdır. Güvenilir yakın arkadaşlar, akrabalar vs.noadpop

- Çocuğunuzu bakıcıya ya da okula bırakırken ağladığında, sizden güçlükle ayrıldığında; bu yaştaki bir çocuk için bunun normal bir davranış olduğunu kabullenin. Kendinizi suçlu hissetmeyin. Onu susturmak için ikna etmeye çalışmayın, özellikle "anne çalışmak zorunda, para kazanmak zorunda" gibi. Bu yaşta bunları anlamadığı gibi kendi duygularının da anlaşılmadığını hisseder. Bu nedenle ayrılırken yanağına bir öpücük koyun ve şunları söyleyin: "Anne işe gidiyor diye üzgünsün, anneyi özlüyorsun, ben de seni çok özlüyorum. işten hemen sonra eve geleceğim" diyerek kısaca vedalaşın. Ağlaması sürse dahi bu sahneyi çok uzatmayın. Kısa bir zaman sonra sakinleşecektir.
Çocuğunuzun sizi giderken görmesine izin verin. Gizlice kaçmaya çalışmayın.

- Yapamadığınız işler konusunda kendinizi bağışlayın. Huzur içinde işinize gidin. Her şeyi mükemmel yapmak zorunda olmadığınızı hatırlayın.

Annenin en çok yaptığı hatalar nelerdir?

- Yeteri kadar çocuğuna ilgi gösteremediğini düşünen anne, kendini suçlu hissederek vaktinin çoğunu çocuğuna ayırır. Aşırı ilgi gösterir.
- Sınır koymakta güçlük yaşar, tolerans düzeyi yüksek davranışlar sergiler.
- Çocuğun her istediğini almaya çalışır.
- Suçluluk duygusuyla "HAYIR" demesi gereken yerlerde "EVET" der.

Böylelikle aşırı ilgi ve ilgisizlik arasında gidip - gelindiğinde çocukta denge bozulabilir.

Bu nedenle:

- Planlama yapın.
- Önceliklerinizi belirleyin.
- Dinlenin. Kendinize zaman ayırın. Dinlenmiş bir anne, dikkatini çocuğuna daha iyi yönlendirebilir. İki saat zoraki, yorgun bir şekilde çocukla vakit geçirmek yerine; bir saatini kendinize ayırmış, dinlenmiş ve keyifli bir saat çocukla oyun oynayarak, onunla konuşarak vakit geçirmek daha yararlıdır.

Çocuklarınızın Sağlıksız Beslendiğini Düşünüyor musunuz?

Evet
Hayır
Fikrim Yok